Wintertijd 

Heerlijk hè, een uurtje langer luieren in bed? Nou geniet er maar lekker van. Met een kleintje van 14 maanden is er helemaal geen sprake van een zomertijd en wintertijd. Alleen maar tijd-om-op-te-staantijd. Vanochtend rond half 5 was het voor haar dus al tijd om te ontbijten! Zelfs de zon slaapt dan nog, maar mijn dochter wil daar niets van weten. Als haar maag wakker is, dan is het etenstijd. Wintertijd of niet. 

Na een warm flesje kruipt ze weer lekker tegen me aan. Daar lig ik dan. Het is kwart voor 5 en ik ben klaarwakker. Ik vertik het om eerder dan 5 uur het bed uit te rollen. 15 minuten “luieren” dan maar. Ik voel de chagerijnige kant van mezelf al opkomen. Maar een halfuurtje korter slapen in plaats van een uur langer, is het chagerijnen toch niet echt waard? Ik probeer de negatieve gevoelens te onderdrukken en te genieten van het warme bundeltje wat lekker tegen me aan ligt. 

Wintertijd…dat betekent dat het weer tijd is voor warme chocolademelk, lekkere fluffy truien en de feestdagen! Met deze koude leuke tijd in het vooruitzicht, rol ik mezelf met een lach uit bed. Tijd voor een lekkere warme douche. 

De klok een uurtje terug? Mama doe nu maar vlug. Ik weet niet wat dat betekent, wintertijd. Alleen maar dat het al tijd is voor mijn ontbijt. 

Sky high 

“Vliegen baby 13 maanden”. Als je deze woorden intypt op Google kom je uit op diverse fora waar moeders hun ervaringen delen. Sommigen moeten er niet aan denken om met een klein kindje te vliegen en anderen hebben een droomvlucht beleefd met hun kleine. 

Ik lig nu op het strand in Belek, Turkije. Het was de vliegreis van 3,5 uur meer dan waard. Nee, deze blog is niet bedoelt om je een reis aan te smeren. Niet dat de locatie waar ik ben dat nodig heeft. Maar ik wil wel graag delen met jullie hoe het voor hubbylove en mij is geweest om voor het eerst met onze kleine prinses te vliegen. 

Wij dachten of nou goed, IK dacht dat het wel héél slim zou zijn om een vlucht te boeken rond het tijdstip dat de kleine meestal naar bed gaat. Flesje erin tijdens het opstijgen en hup mevrouw zou vast in slaap vallen, zoals dat thuis ook gebeurt. Hieronder heb ik kort uitgezet wat ik dacht dat zou gebeuren en wat er nu daadwerkelijk gebeurde tijdens de heenreis.

1. We komen aan op Schiphol en de kleine dame kijkt haar ogen vast uit. De bagage afgeven, de security check en het boarden zouden haar vast moe maken. Dat klopte inderdaad. Tijdens het boarden begon onze kleine baas al te wrijven in haar oogjes. Dat begon dus al veelbelovend!

2. Tijdens het opstijgen zou ik haar een flesje geven, waarna ze in slaap zou vallen. Bovendien helpt een flesje geven de oorpijn voorkomen. Ik moest er niet aan denken dat ze zou zitten krijsen van de pijn. Uiteindelijk had mijn man onze meid haar flesje gegeven tijdens het opstijgen. Ze had gelukkig geen last van de luchtdruk en oorpijn. Maar slapen? Dat was valse hoop XL. Die nieuwsgierigheid heeft onze dochter van mij en ik zou zelf ook nooit slapen tijdens mijn eerste vlucht. Bovendien is ze geen robot, dus ik had beter kunnen weten. 

3. Ik heb gelezen dat drinken tijdens de landing goed helpt tegen oorpijn. Dat zal vast ook echt werken, alleen wilde mijn liefje niet drinken. Gevolg? Krijsende baby. OMG. Het kon me eerlijk waar weinig schelen dat anderen passagiers last hadden van haar gehuil. Er huilden ook andere kinderen, dus die van mij kon er ook nog wel bij. Het enige wat ik zag was mijn dochtertje met pijn. Waarschijnlijk was de landing voor haar extra vervelend, omdat ze ook erg moe was. 

Hoe de heenreis verder verliep? Kort voordat het vliegtuig de grond raakte, viel ons muisje in slaap. Dat was aan de ene kant wel prettig , omdat je in Turkije nog in de rij voor een visumcheck moet staan. Daarna steek je bij elke rode koffer op de bagageband je nek uit om te zien of de koffer voorzien is van een lintje of iets dergelijks zodat je weet dat het jou koffer is. 

De rit naar het hotel verliep verder prima en relaxed. We hadden van tevoren een privétaxi bijgeboekt, zodat we niet bij elk hotel on the road hoefte te stoppen. Nu maar even afwachten hoe de vlucht terug naar verloopt. Die is namelijk in de middaguren.

TIPS: 

  1. Je kunt bij de meeste vliegmaatschappijen ruim van tevoren stoelen reserveren. Als je met kleine kids (die nog niet lang kunnen of willen stilzitten) vliegt, boek dan de stoelen helemaal voorin het vliegtuig. Zo kan je kleintje ook lekker op de vloer spelen.
  2. Wij hebben gevlogen met ons meisje op schoot en pas in het vliegtuig kwamen we erop om de eerste tip zelf in acht te nemen. Gelukkig hebben we stoelen met extra beenruimte geboekt. Die heb je echt wel nodig. 
  3. Neem voldoende mee in je tas voor je kleine om op te knabbelen. Zo maken ze even geen geluid en krijg je ze wat rustiger op het moment dat ze echt “irritant” worden. Denk hierbij aan Liga of zoiets. Een extra boterham is ook altijd erg handig.
  4. Verschoonmogelijkheden vind ne in de meeste vliegtuigen in een van de toiletten. Verwacht hier niet teveel van. Handig is om luierbroekjes mee te nemen. Het is echt niet handig om een luier met plakstrips te bevestigen in een ruimte van 10×10 cm. 
  5. Tijdens het opstijgen (en als het lukt het landen) kun je de kleintjes iets te drinken geven. Denk aan een flesje pap, een pakje sap of drinken in de tuutbeker. Ook kun je de speen geven. 
  6. Houd goed contact met de stewardessen en vraag om een seintje voor het opstijgen en het landen. Dan weet je ongeveer wanneer je moeten handelen om oorpijn te voorkomen. Ook kunnen ze eventueel een voeding voor je verwarmen. 
  7. Laagjes kleding in het vliegtuig is heel handig voor je kleine en jezelf. Ook adviseer ik om een klein dekentje mee te nemen en een kussentje. Dit hadden ze tijdens onze vlucht overigens ook van het vliegmaatschappij.
  8. Neem voldoende entertainment mee. Niets is vervelender dan een kindje wat zich onwijs verveeld. Je kunt boekjes, speeltjes en je tablet meenemen. Sommige airlines hebben Wi-Fi of een eigen netwerk aan boord, waarmee je filmpjes kunt bekijken of spelletjes kunt spelen. 
  9. Heb je een reis met transfer of moet je die er extra bij boeken? Neem dan een taxi. In onze reis zat de transfer inbegrepen. Maar het leek ons gewoon niet handig om met een kleine vermoeide hummel, bij elk resort een stop te maken voordat we bij onze eigen bestemming aankwamen. Wij hebben daarom een privétaxi bijgeboekt. 

Schaam je ook vooral niet om liedjes te zingen tijdens de vlucht en lekker gek te doen met je kindje. Niks is leuker dan verrast te reageren als je kleintje je wijst op het geweldige uitzicht vanuit het vliegtuigraampje. Kindje blij = mama blij. Mama blij = papa blij = EVERYBODY HAPPY!  

Voor een eerste vlucht was het prima te doen. Natuurlijk was het zielig dat ons meisje tijdens de daling last had van haar oortjes. Als ik ga relativeren waren die 10 minuten tijdens het dalen niet zó vreselijk dat ik een mooie vakantie aan ons gezin voorbij zou laten gaan. De rest van de vlucht verliep immers prima. 

Tien minuten die kunnen lijken op een uur. Maar om daarom een reis te laten schieten, is mij nu net te duur.

Anders 

Soms hoor je moeders vertellen dat zwangerschappen veel gemeen met elkaar hebben. Anderen hebben weer hele verschillende zwangerschappen. Mijn vorige zwangerschap is heel goed verlopen met niet al te veel kwaaltjes. Maar dit….Dit is toch wel echt heerlijk! 

Heerlijk? Ja serieus! Ik eet elke dag wat ik wil en ik heb geen dag tot nu toe last van misselijkheid. Extreme vermoeidheid is er dit keer ook niet. Misschien heeft dat er mee te maken dat ik gewoon niet moe MAG zijn, aangezien ik thuis een klein bazinnetje heb rondwaggelen. Ik heb deze zwangerschap gelukkig ook geen irritaties als ik bepaalde geuren ruik. Uitgezonderd van stank natuurlijk. Maar daar hoef je echt niet zwanger voor te zijn (wat bezielt mensen trouwens om geen deo te gebruiken?). 

Er is alleen wel één klein minpuntje. Ik ben ontzettend prikkelbaar. Dat probeer ik zoveel mogelijk te onderdrukken, maar explosiegevaar is er wel degelijk. Een groot pluspunt is dat ik me nog meer aangetrokken voel tot mijn hubby (nog meer dan normaal). En soms levert dit zulke gekke situaties op. Het ene moment kan ik een aanvalletje krijgen omdat ik denk dat ik alles in het huis alleen moet doen. Het volgende moment kom ik handen tekort om hem te knuffelen. 

We weten allemaal hoe een krentenbol eruit ziet, right? Zo zag mijn gezicht er dus uit tijdens mijn vorige zwangerschap. Ik leek wel een puber die naast last van moodswings ook nog last van acné had. “Gelukkig” alleen in mijn gezicht. Ik voelde me lelijk en ik was vooral boos om het feit dat ik DE zwangerschapsgloed niet had. Dit keer heb ik een mooie egale huid, ik voel me goed én zelfverzekerd. Misschien wel meer dan goed voor me is. Maar hey, ook niet zo gek toch als je een buik hebt en daar gewoon lekker trots op kunt zijn?

Ik merk wel dat ik me nog steeds niet écht zwanger voel. Ik heb natuurlijk een kleine meid waar al mijn aandacht naar uit gaat. Of dat nu de reden is dat ik minder aandacht aan de baby in mijn buik besteed, weet ik niet. Ach het maakt nu ook allemaal niet uit. Zolang de baby het goed doet en ik me goed blijf voelen, hoef ik me geen zorgen te maken. 

Net zoals dat ik nu om 3.26 uur zorgeloos even een broodje choco pasta ga eten. Eén ding is namelijk wel hetzelfde, van zwanger zijn krijg je honger! 

Autostoel (in de rij richting) 

Moppie, ik denk echt dat we van de maxi cosi over moeten stappen naar een auto stoel. Moet je kijken, haar beentjes komen over de rand heen en haar voetjes raken dat ruggedeelte van de achterbank al. 

En zo gingen moppie en ik met onze prinses opzoek naar een geschikte (lees handige en mooie) autostoel (met de rij richting mee). Bij een bekende babyzaak werden we vriendelijk te woord gestaan en meegenomen in de nieuwste trends. Ook werden we geattendeerd op tijdelijke aanbiedingen, waarvan je altijd het gevoel krijgt dat je heel wat misloopt als je er geen gebruik van maakt. 

Hubby en ik waren onder de indruk van het grote aanbod, maar besloten om toch nog even bij de concurrent langs te gaan (BabyDump). Ook hier hadden ze een aanbod met veel diverse stoeltjes in allerlei hippe uitvoeringen. Makkelijk afneembare stofjes, mooie kleurtjes, diverse printjes, comfort, waar is nu niet aangedacht?

Wist je dat er zelfs verschil is in de manier waarop de gordels opengaan? Bij het ene stoeltje schieten de gordeltjes opzij, waardoor je het kindje direct kunt oppakken. In het andere stoeltje moet je de gordeltjes zélf opzij duwen. Hoe bedoel je luxeprobleem? Wel handig is dat je aan het klikelement (dat ding waar je de gordels dus inklikt/bevestigd), van sommige stoeltjes kunt zien of de gordels niet te strak of te los zitten. Kijk, dat vind ik dan wel weer heel handig!

Ook in deze babyzaak (BD) werden we vriendelijk te woord gestaan. We lieten twee stoelen zien die wij mooi vonden. Eén daarvan was leer en de ander van stof. De verkoopster raadde het leren stoeltje af, omdat de bekleding heel snel warm wordt en dit onaangenaam kan zijn voor de baby. Duidelijk signaal dat iets moois niet het beste hoeft te zijn (hoe vaak moet ik die les nog leren?). 

De verkoopster vroeg aan ons of wij onze meid al een keer hadden laten zitten in een autostoeltje. Dat hadden we nog niet gedaan, waarop zij aanbod om dat nu wel even te proberen. Zo gezegd, zo gedaan en wat bleek nu? Onze meid was nog te klein voor een autostoel! 

Net zoals waarschijnlijk veel ouders dachten wij dat ze prima in een autostoel kon zitten, omdat haar voeten al uit de maxi cosi bungelen en zij bovendien al tussen de 7-8 kilo woog. 

Waarom ze dan te klein is? De autostoeltjes zijn pas geschikt op het moment dat je kleintje een bepaalde lengte heeft. De oren van je kleine moeten namelijk binnen het bereik vallen van het bovenste gedeelte van de autostoel, zodat je kind echt veilig zit. Zijn ze hier nog niet lang genoeg voor, dan wordt het hoofdje niet voldoende beschermd. Je kindje kan dus gewoon nog in de autostoeltjes worden vervoerd, tegen de rij richting in. 

Het gekke vind ik dat deze cruciale informatie dus niet in elke babyzaak aan je wordt verteld, terwijl het wel gaat om de veiligheid van je kind. Natuurlijk hebben babyzaken een commercieel oogmerk, maar bij het verkopen van dergelijke producten staat naar mijn mening, deskundigheid wel voorop. Ik ben zo blij dat wij zo goed zijn geholpen bij BabyDump (en nee ik maak echt geen reclame, maar ik wil wel deze positieve ervaring met jullie delen). Reken maar van yes dat ik de autostoel bij deze zaak aanschaf, als mijn prinses lang genoeg is. 

En zo liepen hubby en ik dus met onze prinses, zonder autostoel heel tevreden de winkel uit. 

Bij een goede babyzaak is de klant koning en de babies zijn keizer. Dan maar geen aankoop dit keer, maar wel heel wat wijzer! 

Wat wil je het liefst? 

“Nu je een meisje hebt, wil je vast wel een jongen?”, luidt de veronderstelling van veel mensen om mij heen. Ik vind het raar dat mensen er vanuit gaan dat ik een voorkeur heb. 

Je kunt willen wat je wil, een jongen of een meisje. Feit blijft dat het niet vanzelfsprekend is dat je een kindje krijgt. Bij mij zit dat er zo ingestampt dat ik alleen maar dankbaar ben met deze tweede zwangerschap. Is het echt zo raar en ongeloofwaardig dat ik geen voorkeur heb? 

Voor mij is het belangrijker dat het kindje gezond ter wereld komt en ik een goede bevalling heb. Als ik dat zeg dan wordt er onbegripvol gereageerd. En dat vind ik weer zo raar. Alsof het een must is om een voorkeur te hebben. “Wel leuk voor je man om een zoon te hebben toch?”, maar ook mijn lovie maakt het niets uit. Hem maakt het serieus niet uit of we nu een dochtertje of zoontje krijgen. 

Ikzelf heb een broertje en ik ben zo blij met hem. Hij is een broer en broertje tegelijk en steunt me altijd in alles. Maar ik zie ook dat twee meiden samen een goede band met elkaar kunnen hebben. Ja natuurlijk vlieg je elkaar af en toe in de haren (letterlijk), maar of dat nu is omdat een truitje is geleend door je zusje of je broertje je haargel gebruikt. Ruzie maken doen kinderen altijd wel. Ik denk dus ook dat het voor mijn meisje niet veel uitmaakt. 

Dus laat ik nu maar duidelijk zijn: Nee ik heb geen voorkeur voor het geslacht, ook niet stiekem of diep van binnen! Als mensen dat wel hebben, dan is dat natuurlijk prima en dat is ook helemaal niet erg. Sterker nog, ik denk dat mummies to be met een voorkeur helemaal niet raar worden aangekeken. Dan ben ik maar lekker een rare vogel zonder voorkeur! 

Roze of blauw, wat interesseert mij dat nou? Een gezond kind, dat is wat ik het belangrijkste vindt. 

# 2

Ik ben 4 weken geleden begonnen met het schrijven van deze blog. Nu kan ik het eindelijk posten! 😁

Prikkelbaar. Dat ben ik de afgelopen paar weken geweest (nu waarschijnlijk nog steeds)! Ik voelde een soort vermoeidheid, waar ik niet helemaal aan kon toegeven. Gespannen borsten en een gek gevoel. Ik wist het diep van binnen zeker, maar toch kon het ook weer de tijd van de maand zijn. 

Hoelang moest ik nu wachten met een test? Ik was inmiddels 1 week over tijd. Al zei dat niet zoveel aangezien ik pas eind februari ben gestopt met de pil. Ik had mijn gevoel al benoemd: “Volgens mij ben ik zwanger”. Mijn mannetje gaf aan dat ik nog maar even moest wachten met een test. Totdat hij zelf ook opmerkte dat ik prikkelbaar (en vermoeid) was. “Morgen koop ik een test voor je”. 

Zo gezegd zo gedaan. Gek genoeg twijfelde ik om de zwangerschapstest te doen. Wat me weerhield? De mogelijkheid dat ik niet zwanger zou zijn. Ik waande me nog liever even in het idee dat ik wel zwanger was (gestoord). Uiteindelijk won de nieuwsgierigheid het van de idiootheid. Ik had de test net 10 secondes neergelegd en ja hoor. Een kruisje! YES! IK WORD WEER MAMA! 

Met 7,5 week zwangerschap heb ik een vitaliteitsecho gehad waarmee de verloskundige kon zien of er een hartje klopt. Vóór de echo voelde ik me blij, maar ook heel onzeker. Ik was vergeten hoe eng het voelt om in de onzekerheid te verkeren. 

De periode tussen de test en de 1e echo is inmiddels voorbij (als je deze blog leest, heb ik de 2e echo ook achter de rug). Het was prachtig om te zien dat er een hartje klopte en dat er zelfs al kleine armpjes waren. Te schattig! 

De komende periode zal ik veel bloggen over deze tweede zwangerschap. Natuurlijk blijf ik ook bloggen over mijn kleine meid. 

Lijk je straks of papa of mama? Wordt het roze of blauw? Het maakt mij niets uit, want ik hou nu al van jou. 

Eerste mini trip

Wat hebben wij genoten! Onze eerste mini tripje met ons meisje. Ze is nu inmiddels bijna 10 maanden en heeft een hele sterke wil (geen idee van wie ze dat heeft) , maar ze was zo relaxed tijdens ons reisje naar Duitsland met de auto. Alsof ze ook een korte break nodig had. Misschien is de kinderopvang wel net zo intensief als een baan 😉 

Ik had verwacht dat het echt een drama zou zijn om twee uren te rijden naar het hotel in Duitsland. Na een halfuurtje brabbelen en spelen, viel onze baby op de heenweg in slaap. Dat viel in ieder geval reuze mee!

Mijn hubby, broertje en ik zijn cultuurliefhebbers en we gaan graag bezienwaardigheden bezichtigen in het buitenland. Dagje Keulen, Essen of Oberhausen lastig met een baby? Welnee! Dit zijn juist plaatsen die je perfect kunt bezoeken met een kleine.  

Overal zijn er voorzieningen voor babies. Geloof me het is er echt beter georganiseerd dan in Nederland. In het winkelcentrum van Oberhausen was er zelfs een apparte ruimte om m’n prinsesje te verschonen. Nu is dat niet zo bijzonder, maar over een paar regels snap je mijn enthousiasme. Mocht ik per abuis luiers zijn vergeten, dan waren die gewoon aanwezig. Baby voeden maar geen warm water meer? Geen probleem, want er was zelfs een flessenwarmer. Gelukkig had ik wel eigen luiers, warm water en de rest van de babykit bij me. Het is fijn om te weten dat er aan is gedacht. Bovendien waren de sanitaire voorzieningen gratis EN schoon. Zouden ze hier ook wel mogen doen!  

Het voeden ging super relaxed. Voordat we ergens gingen wandelen voedde ik ons hummeltje gewoon in de auto. Ook het verschonen deed ik weleens in de auto. Dat doe ik overigens wel vaker. Het heeft met een baby namelijk geen zin om het jezelf moeilijker te maken en te stressen. Geniet gewoon van de momenten en de omgeving en schik je naar de mogelijkheden. Geloof mij nu maar dat een relaxte mama een relaxte baby betekent. Niet te vergeten een relaxte babydaddy en babyuncle.

Wat we dan allemaal hebben gedaan? In Keulen zijn we naar de Dom geweest. Weliswaar heb ik de kleine niet meegenomen in de Dom. Zij bleef buiten met mijn broertje. Ik vond het namelijk een beetje freaky om mijn baby mee te nemen in een kerk waar overleden geestelijke leiders liggen opgebaard. Weliswaar in een kist, maar toch. In Keulen zijn we ook in de kabelbaan geweest. De baan loopt over de Rijn heen. De kinderwagen lieten we in de auto en babylove ging gewoon mee op schoot. Volgens mij vond ze het wel prima om 60 meter boven de grond te bungelen. 

In Oberhausen en Essen hebben we voornamelijk geshopt. Bovendien zijn we elke avond uiteten geweest en dat was ook best goed te doen. Natuurlijk wilde mijn meisje af en toe het bord van de tafel pakken of het eten even lekker in haar handjes kneden. Maar dat weet je van tevoren al. Once again: Het heef echt geen nut om jezelf te stressen als zulke dingen gebeuren. Omdat ze al met de pot mee eet, hoeften wij ons geen zorgen te maken dat zij zich zou vervelen. 

We hebben echt genoten met elkaar. Het is wel zo dat je rondsjouwt met al de extra spullen voor een baby, maar normaliter neem je ook de luiertas mee. Voor alle mommy’s die het nog niet aandurven: Gewoon doen! Het valt allemaal reuze mee! Een paar dagen lekker ontspannen met elkaar en geen oog hebben voor het huishouden is ook heel fijn. 

Moederdag 

Eindelijk mocht ik het openmaken. Het cadeautje lag al een paar dagen beneden op de eettafel, maar ik heb niet eens gevoeld wat er in zat. Pas op moederdag openmaken, stond erop. Dus ik heb braaf gewacht..tot moederdag. 

8 uur ’s ochtends kwamen vader en dochter de slaapkamer binnen met een mooie bos bloemen en het cadeautje. Samen met mijn prinsesje scheurde ik het cadeaupapier open. Mijn hart vulde zich met een onbeschrijfelijke blijdschap toen ik een papieren theekan met haar foto erop, had uitgepakt. Uit de kan komt I love you thee en op de achterkant staat een gedichtje. Wat lief! 

Ik hoef geen cadeautje, maar ik wil gewoon iets leuks met jullie doen. En dat meende ik echt. Moederdag houdt voor mij in dat ik tijd doorbreng met mijn liefjes, zonder me te bekommeren om het huishouden. Dat heb ik dit jaar dus ook gedaan. (Eigenlijk moet ik dit vaker doen)

Vorig jaar op moederdag zat ik met een baby in mijn buik, in restaurant de Watertuin. Niet vanwege moederdag, maar omdat ik 1 jaar was getrouwd. Dit jaar met moederdag zaten we gezellig met ons drieën ons buik vol te eten, tijdens een heerlijke lunch. We hebben echt genoten. Opnieuw was ik trots op mijn kleine meid. Ze zat relaxed in de kinderstoel, lachte naar iedereen die langs liep en genoot van het eten. Relaxte dochter = Relaxte moeder

Alsof dit allemaal nog niet genoeg was, verraste mijn moeder me ook nog eens met een cadeautje. Samen met mijn meisje had mummy een mok versierd. Uit die mok ga ik dus nooit drinken! Stel je voor dat de versiering eraf gaat. 

Momenten met mijn meisje zoals deze, zijn onbetaalbaar. Het is zo leuk om te zien hoe ze geniet van een dag met ons en voor iedereen wel een mooie lach overheeft. Sommige moeders voelen meer voor een cadeau wat materialistisch is. Logisch! We houden er allemaal van om cadeaus te krijgen. Het cadeau in de vorm van een leuke tijd met mijn gezin, is voor mij het beste moederdag cadeau.

Een knuffel, een natte kus en een mooie lach. Bedankt kleine meid, voor mijn eerste moederdag

PS Moppie, bedankt voor de leuke dag die je mij namens onze dochter hebt bezorgd! Ik heb er onwijs van genoten. 

Bad mom

“Hoi, hoe gaat het?”, begroette een van mijn collega’s mij laatst, waarna hij vroeg  of ik even de tijd had. Hij vertelde me dat zijn vrouw in verwachting is. Ik ben oprecht blij voor hem en het deed me goed om te zien hoe trots deze collega is om opnieuw vader te worden. Toen hij mij vervolgens vroeg hoe het met mijn kleine meid is, kon ik het niet laten om een foto te laten zien. Eentje waarop ze een mooi geel vestje aanheeft met een gebloemde slabber/sjaaltje en een roze haarband met een bloem erop. Een al kleur en schattigheid.

“Waar is de kleine nu?”, vroeg hij belangstellend. Ik vertelde hem dat ze naar de opvang was gebracht . Met grote verbaasde ogen keek hij mij aan. “De opvang? Jij werkt teveel en daarom moet ze naar de opvang. Je kind heeft je nodig. Wat ben jij voor een moeder?” Say what? Mijn mond viel volgens mij letterlijk open van verbazing. “Maar ik werk maar 3 dagen per week. Woensdags ben ik vrij en op de maandag en vrijdag werk ik maar een halve dag. En dan is ze bij mijn tante en vader”, verdedigde ik mezelf. Hij keek mij hoofdschuddend aan en bleef bij zijn standpunt. Ik ben een slechte moeder.

Hoe komt hij daarbij? Ik ben er nog steeds niet over uit hoe iemand zoiets durft te zeggen. Ik vind namelijk dat ik geen slechte moeder ben voor mijn dochter. Heel de dag thuis zijn maakt je geen betere moeder. Ik ben er trots op dat een werkende/studerende moeder ben. Ik geniet van elk moment met mijn dochter. Zou ik dat net zo doen als ik alle tijd met haar zou hebben? Zou ik net zo gelukkig zijn als nu? Ik denk het niet. Misschien in het begin wel, net zoals je dat hebt met een paar dagen vrij.

Waarom laat ik me nu eigenlijk gek maken? Ik hoef mij echt niet te verantwoorden tegenover iemand anders. Ik weet dat ik mijn dochter een mooie toekomst kan bieden met een goede balans tussen liefde en andere behoeftes die zij heeft. Ik snap eigenlijk ook niet waarom de werkende vrouw wordt afgerekend door deze collega. Laat zijn vrouw maar lekker thuis zitten. Ik ben een werkende en gelukkige moeder. Punt.

Oordeel niet over een moeder die werkt en over een moeder die dat niet doet. Een moeder die er is voor haar kinderen, doet het namelijk altijd goed. 

Au..

“Haar billen zijn een beetje rood hoor en ze heeft last van diaree.” Als ik de luier thuis openmaak om haar te verschonen, weet ik niet wat ik zie. M’n prinsesje heeft last van luieruitslag XL. Haar billetjes liggen op sommige plekjes open en ook de rest van haar gevoelige huid blijft niet bespaard.  

Twee weken lang ben ik ermee bezig geweest om ervoor te zorgen dat de wondjes helen. Dan smeer je toch wat sudo crème of bepathen, zullen veel moeders denken. Dit zijn prima middeltjes op het moment dat het huidje nog rood of schraal is, maar niet als de huid open ligt. Sudo crème bevat parfum waardoor mijn meisje het elke keer uitkrijste van de pijn, tijdens een verschoonbeurt. Bepathen was daarintegen wel wat zachter maar kon de schade helaas niet beperken. Alle billendoekjes deden pijn (zelfs die van Neutral). Washandjes met water maakten haar huidje alleen maar week, waardoor de herstelde huid weer makkelijk openbrak.

Uiteindelijk kreeg ik na vijf dagen het advies om miconazol op te smeren. De afgelopen 6 dagen heb ik elke avond en ochtend  (na het baden) miconazol gesmeerd op de billetjes van m’n meisje en daarna zinkzalf eroverheen. In de loop van de dag smeerde ik haar billen in met zinkolie en dit heeft zo goed gewerkt! 

Niet alleen het insmeren en het elke uur/halfuur verschonen is slopend, maar ook de vele wasjes. Ik leek wel wasserette mummylaundry! Ik overdrijf echt niet. Elke keer dat ik baby haar billetjes liet luchten, ging dit gepaard met porties diaree. De baddoeken, hydrofielen en speelkleed kennen de wasmachine nu erg goed. 

Ik denk trouwens dat de haartjes onderaan mijn benen nu ook wat dikker en sneller teruggroeien. Mijn onderbenen zij namelijk heel goed bemest tijdens het verschonen. 

Hoe het zover heeft kunnen komen weet ik niet. Ik verschoon mijn dochter zelf vrijwel elke twee uur en met de diaree gewoon na elke lozing bruine smurrie. Dit goedje is namelijk zuur en vreet haar huidje anders nog meer aan. Ik weet zeker dat ze daar kernwapens van kunnen maken! De afgelopen twee weken heb ik er zeker 150 luiers doorheen gejaagd en bezit ik inmiddels aandelen van Kruidvat.

Na twee weken is het eindelijk afgelopen. Geen hartverscheurende huilbuien meer. De wondjes zijn geheeld en de diaree is verleden tijd (voorlopig). Baby vrolijk = mama gelukkig! 

De oorzaak? Er zijn 5 tandjes in één keer doorgekomen. Gelukkig is ons de koorts bespaard gebleven. 

Twee vliegen in een klap, dat is een voordeel en ook nog mooi meegenomen. 5 tandjes in één klap, dat is in moeders nadeel en een van de boze dromen.