Blauwe Roes

20 januari 2018

Ik ben helemaal gesloopt. Ons dochtertje is ziek en de baby in m’n buik heeft ook heel weinig ruinte. Het resultaat: Ze hebben mij heel de nacht wakker gehouden. Haar voetjes in mijn rug en die van hem tegen mijn ingewanden. Nu al spannen ze samen tegen mij en bezorgen mij letterlijk slapeloze nachten. In een zondagmodus op de zaterdag, sjok ik door het huis met mijn wollige pyjama aan. Mijn outfit van de dag gecombineerd met mijn dikke buik, leveren voor dochterlief de perfecte slaapplek op voor een middagdutje.

In de loop van de middag voel ik de baby heel erg naar beneden duwen. Super ongemakkelijk! “Als hij er vandaag of morgen niet uitkomt, dan weet ik het ook niet”, zeg ik tegen hubby. Het voelt alsof de baby zichzelf eruit wil pushen. Grappend zegt een van ons (geen idee meer wie#zwangerschapsdementie) dat vandaag een goede dag zou zijn voor de baby om geboren te worden. As if

Maar dan

Tijdens het avondeten voel ik een wee. Het kan heel goed een heftige voorwee zijn en dat praat ik mezelf ook aan. Ja, ik hoor mijn eigen stem in mijn hoofd en nee ik ben niet gek. Anyways deze voorweeën zijn toch wel heftiger dan die ik eerder heb gehad. Het zal wel komen doordat het mijn tweede zwangerschap is. Waarom ik denk dat de bevalling nog niet is begonnen? De verloskundigen hebben aangegeven dat de baby waarschijnlijk later komt, aangezien mijn dochtertje ook later is geboren.

Na een halfuur slaat de twijfel toe en ook manlief denkt dat de bevalling nu toch echt is begonnen. Hij stelt voor om de weeën te timen en installeert een app op zijn mobiel. Lang leven het 4G netwerk! Binnen no time, zijn we aan het klokken. Intussen brengt hij ons kleine hummeltje naar bed. Gelukkig kan ik me goed beheersen en krijgt ze (volgens mij) niet veel mee van het feit dat haar broertje onderweg is. Oeps. ELKE TWEE MINUTEN EEN WEE VAN EEN MINUUT! 

Tijd voor actie!

1. Verloskundige gebeld en hij komt naar ons toe. Ik ben zo blij dat ik dezelfde verloskundige krijg als tijdens de eerste bevalling!  

2. Mijn ouders gebeld en die racen nu samen met broertjelief vanaf een verjaardagsfeestje in Utrecht, naar ons toe. Zij blijven thuis met ons dochtertje als manlief en ik naar het ziekenhuis gaan.  

De weeën worden heftiger. We bellen één van de broers en schoonzussen van mijn man, just in case mijn ouders er niet “op tijd” zijn. 

Zo pak je spullen maar, ik denk dat het verstandig is om nu naar het ziekenhuis te gaan” ,zegt de verloskundige als hij constateert dat ik 4 cm ontsluiting heb. 

No way dat ik met 4 cm al naar het ziekenhuis ga. Wat moet ik nog 6cm’s lang doen in het ziekenhuis?! Blijkbaar ga ik wel naar het ziekenhuis, want ook manlief vindt dat we alvast richting het ziekenhuis kunnen rijden. De vorige keer verliep de bevalling namelijk supersnel, nadat mijn vliezen met 5cm ontsluiting waren gebroken. 

Inmiddels zijn de broer en schoonzus van mijn man (dus ook van mij), mijn broertje en ouders gearriveerd. Mijn broertje en de broer van mijn man brengen ons naar het ziekenhuis, waar wij rond 8 uur arriveren. De verloskundige kijkt voor de zekerheid hoeveel verder ik ben. Wauw, 5 cm ontsluiting (sarcastisch). Dit gaat nog lang duren volgens mij.

Het is inmiddels half 9 en de weeën volgen elkaar sneller op. Ik voel nu ook een pijn in mijn onderrug. Mijn man moet achter me staan en met zijn lichaam tegen mijn onderrug drukken, terwijl zijn warme handen druk uitoefenen op mijn onderbuik. Ik hoor hem nog zeggen dat zijn rug zeer begint te doen, omdat hij moet bukken wegens ons lengteverschil. Op dat moment interesseert dat me helemaal niks, zolang hij maar gewoon de pijn wegdrukt. 

Rond 9 uur kijkt de verloskundige hoe ver de ontsluiting is gevorderd. 9 CM! Yes! Ik mag de pijn wegduwen en twee weeën later mag ik beginnen met persen. Slechts enkele minuten later heb ik mijn zoon in mijn armen. 

Wauw. I did it again. En raad eens. Nog eens iets is gelukt. Voor de derde keer heb ik opnieuw een liefde van mijn leven gevonden. 

Tanden op elkaar en even doorbijten. Je kunt kalm blijven of je man van alles verwijten. Een bevalling voor het eerst of de tweede keer, een aantal van ons denkt dit doe ik écht nooit meer. En daar is het moment waarom het allemaal draait, eindelijk kun je knuffelen met je kleine jongen of kleine meid.

Babyshower 

Lucky me. Zwanger van nummer 2 en babyshower 3 is inmiddels ruim een maand achter de rug. Wat een verwennerij hè? Ik moet gewoon even met jullie delen wat voor lieve mensen ik om me heen heb. En hoe kan ik dat nu beter doen dan mijn babyshowers even kort samen te vatten?

#1 Pretty Pink 

Mijn eerste babyshower was echt huge en de organisatie was gewoon top! De betreffende zondag gingen manlief en ik even een €1 ontbijtje doen bij Ikea en een paar spulletjes kopen voor de babykamer. We zouden daarna nog een paar babyspullen kopen en op weg naar de volgende shoplocatie werd gebeld door broertjelief. Hij wilde met ons mee en we zouden hem bij mij thuis op pikken. Hij was namelijk al bij ons in de buurt. Eenmaal thuis aangekomen deed ik de voordeur open en ik het enige wat ik zag waren schoenen. Minimaal 30 paar schoenen. Verbaasd keek ik op. 

SUPRISEEEEE! Wauw wat veel familie! Er waren meer dan 30 vrouwen aanwezig en allemaal gekleed in het roze. Ik werd naar boven meegenomen door mijn moeder, waar op mijn bed een mooie wit met paarse zwangerschapsjurk lag. Time to change & shine. De woonkamer zal vol met vrolijke vrouwen en stond vol met allerlei lekkers en een berg cadeaus. Wat voor lekkers vraag je? Een kleine greep uit het menu: Cake magnums, wraps, pasteitjes, stokbroodjes met sambal, mini sandwiches, chocolade, koekjes, kipballetjes en nog veel meer. Ook was er mooie roze (virgin)champagne. 

Na een korte toast begon een middag vol spelletjes, eten en vooral het uitpakken van cadeaus. Ik overdrijf niet als ik spreek over een berg cadeaus. In de avond toen iedereen naar huis was hebben manlief en ik alles nog bekeken en uitgestald op het bed (formaat 180×200) en heel het bed lag bezaaid onder mooie spulletjes. 

#2 Blauwtje 

Daar zat ik dan op de bank te wachten tot mijn broertje zou kopen met een lekker portie nasi kip van de afhaalchinees. De bel ging. Hubby en dochtertjelief gingen samen de deur opendoen. Ik hoorde mijn dochtertje lachen van blijdschap toen ze mijn broertje binnen zag komen. 

Ineens kwam er een fel licht op me af met daarachter mijn neef die zei: “Ja, dit had je niet verwacht hè? Nu ben je verrast hè? Hoe voelt dat nu?”, waarop mijn mond eigenlijk een beetje open viel van verbazing. Dat zal er overigens charmant hebben uitgezien. Ineens stonden naar mijn neefjes en nichtjes naar me te grijzen. Na de kusjes en knuffels werden blauwe ballonnen opgehangen, een blauw kleedje op de salontafel gedrapeerd, blauwe etageres opgesteld met allerlei lekkers erop en kwam het blauwe wegwerpservies te voorschijn. Wauw dit was pas een spontane babyshower. Het werd een hele leuke avond met lekker eten, leuke en mooie cadeaus en heel veel gelach en plezier. 

#3 Double Blue

Mijn schoonzus V. en ik verwachten beide een jongen. Het leek mij wel leuk om iets kleins voor haar te organiseren, aangezien het eerder geplande etentje voor haar niet doorging. Schoonzus S. was meteen enthousiast en we hadden samen bedacht om een soort mini babyshower te organiseren. Alleen werd het voor mij een beetje vreemd toen ik niet mocht helpen met het voorbereiden. Ik mocht niet eens versiering kopen niks #buitengesloten.

Mijn man had bedacht dat wij samen met zijn broer en schoonzus V. op de betreffende dag, konden arriveren bij zijn andere broer en schoonzus S. Anders zou het wel opvallen als ineens alle auto’s daar toevallig voor de deur zouden staan. Uiteindelijk kwamen wij “toevallig” samen aan. 3x raden. Het was een dubbele babyshower! Dat was echt super leuk. We hebben echt genoten, zijn heerlijk verzorgd en overladen met cadeaus en heel veel eten. 

Schoonzus S. heeft zich onwijs voor ons uitgesloofd. Prachtige luiertaarten in de vorm van de kasteel, een vlinder en een bloem. Alles was super mooi blauw versierd. Er was zelfs blauwe toiletpapier! Laten we over het eten maar niet beginnen. 

Anders 

Soms hoor je moeders vertellen dat zwangerschappen veel gemeen met elkaar hebben. Anderen hebben weer hele verschillende zwangerschappen. Mijn vorige zwangerschap is heel goed verlopen met niet al te veel kwaaltjes. Maar dit….Dit is toch wel echt heerlijk! 

Heerlijk? Ja serieus! Ik eet elke dag wat ik wil en ik heb geen dag tot nu toe last van misselijkheid. Extreme vermoeidheid is er dit keer ook niet. Misschien heeft dat er mee te maken dat ik gewoon niet moe MAG zijn, aangezien ik thuis een klein bazinnetje heb rondwaggelen. Ik heb deze zwangerschap gelukkig ook geen irritaties als ik bepaalde geuren ruik. Uitgezonderd van stank natuurlijk. Maar daar hoef je echt niet zwanger voor te zijn (wat bezielt mensen trouwens om geen deo te gebruiken?). 

Er is alleen wel één klein minpuntje. Ik ben ontzettend prikkelbaar. Dat probeer ik zoveel mogelijk te onderdrukken, maar explosiegevaar is er wel degelijk. Een groot pluspunt is dat ik me nog meer aangetrokken voel tot mijn hubby (nog meer dan normaal). En soms levert dit zulke gekke situaties op. Het ene moment kan ik een aanvalletje krijgen omdat ik denk dat ik alles in het huis alleen moet doen. Het volgende moment kom ik handen tekort om hem te knuffelen. 

We weten allemaal hoe een krentenbol eruit ziet, right? Zo zag mijn gezicht er dus uit tijdens mijn vorige zwangerschap. Ik leek wel een puber die naast last van moodswings ook nog last van acné had. “Gelukkig” alleen in mijn gezicht. Ik voelde me lelijk en ik was vooral boos om het feit dat ik DE zwangerschapsgloed niet had. Dit keer heb ik een mooie egale huid, ik voel me goed én zelfverzekerd. Misschien wel meer dan goed voor me is. Maar hey, ook niet zo gek toch als je een buik hebt en daar gewoon lekker trots op kunt zijn?

Ik merk wel dat ik me nog steeds niet écht zwanger voel. Ik heb natuurlijk een kleine meid waar al mijn aandacht naar uit gaat. Of dat nu de reden is dat ik minder aandacht aan de baby in mijn buik besteed, weet ik niet. Ach het maakt nu ook allemaal niet uit. Zolang de baby het goed doet en ik me goed blijf voelen, hoef ik me geen zorgen te maken. 

Net zoals dat ik nu om 3.26 uur zorgeloos even een broodje choco pasta ga eten. Eén ding is namelijk wel hetzelfde, van zwanger zijn krijg je honger! 

# 2

Ik ben 4 weken geleden begonnen met het schrijven van deze blog. Nu kan ik het eindelijk posten! 😁

Prikkelbaar. Dat ben ik de afgelopen paar weken geweest (nu waarschijnlijk nog steeds)! Ik voelde een soort vermoeidheid, waar ik niet helemaal aan kon toegeven. Gespannen borsten en een gek gevoel. Ik wist het diep van binnen zeker, maar toch kon het ook weer de tijd van de maand zijn. 

Hoelang moest ik nu wachten met een test? Ik was inmiddels 1 week over tijd. Al zei dat niet zoveel aangezien ik pas eind februari ben gestopt met de pil. Ik had mijn gevoel al benoemd: “Volgens mij ben ik zwanger”. Mijn mannetje gaf aan dat ik nog maar even moest wachten met een test. Totdat hij zelf ook opmerkte dat ik prikkelbaar (en vermoeid) was. “Morgen koop ik een test voor je”. 

Zo gezegd zo gedaan. Gek genoeg twijfelde ik om de zwangerschapstest te doen. Wat me weerhield? De mogelijkheid dat ik niet zwanger zou zijn. Ik waande me nog liever even in het idee dat ik wel zwanger was (gestoord). Uiteindelijk won de nieuwsgierigheid het van de idiootheid. Ik had de test net 10 secondes neergelegd en ja hoor. Een kruisje! YES! IK WORD WEER MAMA! 

Met 7,5 week zwangerschap heb ik een vitaliteitsecho gehad waarmee de verloskundige kon zien of er een hartje klopt. Vóór de echo voelde ik me blij, maar ook heel onzeker. Ik was vergeten hoe eng het voelt om in de onzekerheid te verkeren. 

De periode tussen de test en de 1e echo is inmiddels voorbij (als je deze blog leest, heb ik de 2e echo ook achter de rug). Het was prachtig om te zien dat er een hartje klopte en dat er zelfs al kleine armpjes waren. Te schattig! 

De komende periode zal ik veel bloggen over deze tweede zwangerschap. Natuurlijk blijf ik ook bloggen over mijn kleine meid. 

Lijk je straks of papa of mama? Wordt het roze of blauw? Het maakt mij niets uit, want ik hou nu al van jou.