Mama Frankenstein

Ik ben woedend. Van binnen kookt mijn bloed terwijl ik nijdig de slaapkamer uitloopt en zachtjes de deur dicht doe. Drie nachten slaap ik al rampzalig en dat maakt mij nu een Mama Frankenstein.

Mijn kleine baby, oké hij is nu 9 maanden but still, heeft last van zure luiers. Net als bij ons kleine meid, zorgt dat voor kapotte billetjes. Ik houd mijn zoontje continue bij mij en check letterlijk elke 5 minuten zijn luier. Natte pufjes en zure poepjes worden DIRECT verschoond. Maar dat gif is mij toch te snel af. Arm ventje.

Elke verschoonbeurt voel ik me een martelaar als ik hem hoor krijsen van de pijn. Crèmes worden al gebruikt sinds dat de billetjes rood waren, maar helaas. Elk kwartier een verschoonbeurt is hoognodig, waardoor ook de zalfjes niet inwerken. Geloof me als ik zeg dat ik expert ben in open billetjes. Wat ik bij mijn dochter heb meegemaakt wens ik niemand toe, maar ook dit is echt geen pretje.

Enfin genoeg billenpraat. Slaapgebrek, een baby die veel pijn heeft, ontzettend veel wasjes en een soort schuldgevoeld, hebben mij gemaakt tot wie ik op dit moment ben. Een hekserige moeder. Een niet blije moeder, is soms ook een niet blije vader. Dat willen we ook weer niet. Aangezien manlief regelmatig wakker wordt van het gekrijs, heb ik echt met hem te doen. Maar toch loop ik de kamer uit. Niemand zit te wachten op een woedeuitbarsting om kwart over 4 ’s nachts.

Zucht. Wat ga ik nu doen? Slapen lukt niet meer. Dat is nu al verpest. Misschien mijn eigen schuld, aangezien ik onze dochter rond half 4 in bed uitnodigde. Nachtmerriegevalletje, waar ik gewoon ook geen zin in had. Van haar geschreeuw (door de nachtmerrie), werd mijn zoontje wakker. Blijkbaar snappen de kleine monsters niet dat grote mensen monsters worden door onvoldoende slaap. Grrrr. Zo begon een gezellige pyjamaparty. NOT!

Nog steeds geïrriteerd doe ik de wasmachine aan. Vóór 7 uur geldt het lage tarief en ik ben nu toch eenmaal wakker, dus: geldbesparing (yes €0,10ct extra!). De outfit van de dag voor de peuterprinses ligt inmiddels ook al klaar. Dan ga ik maar beneden aan de slag.

Ik ben nu een halfuur verder en beneden ziet het er ordelijk uit, de vaat is gedaan. Ik heb nog meer dan genoeg tijd (het is 06.uur) om een ontbijtje voor te bereiden voor mijn man. Gekookt eitje, een croissantje en koffie zullen hem wel blij maken deze ochtend. Blije en lieve mama, makes a happy daddy. Zucht. Dit wordt nog een hele lange dag.

“Ach het hoort erbij” , kan ik niet meer aanhoren. Ik wil jouw hoofd wel zien als je dagen ongewenst openstaat vóór de ochtendgloren.

Waardeloze ouders (BESTAAN ECHT)

•Het zoutje van deze week: Waardeloze ouders•

Het is rond 8 uur ’s avonds als mijn vader en ik lopen naar de garage waar mijn auto staat geparkeerd. Wij lopen langs een schoolplein waar een groepje kinderen speelt, die niet ouder kunnen zijn dan 7 jaar. Er is geen ouder te bekennen op het schoolplein. Wel zie ik een dame vanaf het balkon kijken naar het tafereel.

Hoe is dit mogelijk? Ik heb er absoluut GEEN begrip voor dat een ouder/verzorger zulke kleine kinderen buiten laat spelen zonder toezicht. Die dame die op het balkon zat of stond met haar peuk, die kan dus niet als toezichthouder worden aangemerkt.

Ik zie het al voor me… Er loopt een enge vent voorbij die een van die kinderen inlaadt in zijn auto. Wat wil die dame dan doen? Zeker op haar slippers de trap af rennen en dan de auto achterna rennen?

Ik snap echt niet dat ouders zo onverantwoordelijk kunnen zijn. Sowieso horen kinderen van die leeftijd volgens mij allang te slapen, maar dan nog buiten spelen? Lekker makkelijk voor die moeders en vaders. Die kijken relaxed naar een of andere boeiende programma op tv zoals GTST of whatever. Het leven van Janine en Ludo (of is hij al voor de 7e keer dood?) is natuurlijk way more important dan je kind daar buiten.

Jammer dat hier geen toezicht op lijkt te zijn. Het zou zo mooi zijn als de politie al die kindjes mee zou nemen naar bureau. Natuurlijk moeten de kinderen dit niet ervaren als onprettig en leuk vermaakt worden en een topavond beleven. Man o man wat zouden die ouders schrikken rond een uurtje of 9. Ik zie ze al lopen naar dat schoolplein. Huh, waar zijn mijn kinderen en waarom heeft niemand op ze gelet? Waarom denk je?! ZE ZIJN JOUW VERANTWOORDELIJKHEID!

Waar ik me dan helemaal aan kan irriteren, is dat het gros van zulke waardeloze trieste gevalletjes klagen over de schoolresultaten van hun kinderen. Wel logisch hè dat ze niet optimaal kunnen presteren op school, als ze nauwelijks aan voldoende rust toe komen. Dit zijn waarschijnlijk dezelfde superouders die het wel prima vinden dat hun totlaatbuitenspelertjes (arme kindjes) zonder ontbijt en tanden te poetsen naar school gaan.

Is dit nou kindermishandeling? Dat voelt niet als een juiste stempel, maar zeker wel verwaarlozing en lak hebben als het opvoeden van de kinderen. Kinderen maken is niet moeilijk, maar ze opvoeden dat is de kunst. Ik hoop echt dat één van die waardeloze ouders dit leest en zichzelf flink achter de oren krabt, maar dat zal vast niet gebeuren. Die zullen eerder vinden dat ik brutaal ben en me lekker moet bemoeien met m’n eigen nest.

& weet je? Ze hebben helemaal gelijk. Ik zal ook echt mijn best doen (gaat niet lukken) om niet boos te worden als die gevallen zielig doen tijdens een interview voor een online nieuwsblad en zeggen “Ik begrijp het niet, mijn zoontje van zeven jaar was gewoon lekker aan het buitenspelen en toen ik hem rond 9 uur wilde ophalen was hij verdwenen. Wie doet nou zoiets?”.
# MAAR IK BEMOEI NIET!

BEMOEI

Kinderen hebben meer nodig dan eten, drinken en een dak boven het hoofd.
Draag de verantwoording voor je kind, voordat deze van straat wordt geroofd.