Rawwrrr!

De meeste moeders waken over hun kind als een leeuwin over haar welpjes. Ik zie dit ook sterk terug bij mijn eigen moeder. Ook al ben ik nu volwassen (in leeftijd), mijn moeder probeert me altijd te beschermen zoals geen ander dat kan.

Nu ik zelf moeder word, begrijp ik de moederlijke beschermingsdrang steeds beter. Het gevoel zal waarschijnlijk veel sterker worden als de baby eenmaal geboren is, maar ook tijdens mijn zwangerschap heb ik deze drang ontwikkeld. Volgens mij is dat een natuurlijk proces, waar we vrijwel allemaal in groeien tijdens de zwangerschap en daarna.

Genoeg theorie en nu over naar het verhaal, waar mijn theorie mee te maken heeft.
Of nou ja, verhaal…

Over het algemeen heb ik lieve mensen om me heen, die mij extra vertroetelen nu ik zwanger ben (één van de grootste voordelen als je het mij vraagt). Niet alleen in mijn privéleven, maar ook op het werk is vrijwel iedereen extra behulpzaam, zorgzaam en nog aardiger dan normaal. Ik had dan ook niet zien aankomen, dat ik bepaalde opmerkingen naar mijn hoofd geslingerd zou krijgen.

In mijn functie wordt er van mij verwacht dat ik grenzen stel en duidelijk aangeef wat er mogelijk is en wat niet. Dat niet iedereen hier heel blij mee is, dat snappen we allemaal wel. Gelukkig gaan de meeste collega’s professioneel hiermee om. Weet je nog dat je 20 seconden geleden las, dat op mijn werk iedereen aardiger is dan normaal? Ik bedoelde dus niet letterlijk iedereen. Een collega was namelijk niet tevreden over de manier waarop ik mijn functie uitoefen en heeft dit geuit door hele nare opmerkingen te maken over mijn zwangerschap.

Wat voor nare opmerkingen?
1. Als jij een postnatale depressie krijgt, ….
2. Wacht maar tot jij een miskraam krijgt,… 
Misschien wel even handig om de kanttekening te plaatsen dat de betreffende collega, noch een postnatale depressie heeft gehad en voor zover ik weet ook geen miskraam. Deze opmerkingen waren puur op mijn zwangerschap gericht. Shocking right?

Je kunt je wel voorstellen dat vooral de laatste opmerking mij heel erg heeft geraakt. De woede die ik op dat moment voelde is onbeschrijfelijk en ik voelde echt de drang om als een leeuwin mijn klauwen uit te steken. Uiteindelijk kon ik niks met dit gevoel (professionele werkhouding), met tranen als gevolg (niet in het bijzijn van anderen overigens). Het idee alleen al dat iemand zulke gemene opmerkingen maakt! Voor mij was het op dat moment onbegrijpelijk dat mensen zo gemeen kunnen zijn.

Gelukkig heb ik ook collega’s die voor mij hebben gegromd na deze misplaatste opmerkingen. Die wetenschap, zorgt ervoor dat ik toch nog een positieve draai kan geven aan deze nare ervaring.

Een uitlating nog zo gemeen, weegt niet op tegen alle lieve mensen om je heen. 

d468d99d0a6c151da9f468d356317865

 

2 gedachtes over “Rawwrrr!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s